هدف: بیماری سلیاک (آنتروپاتی حساس به گلوتن) از شایع ترین بیماری های مزمن روده ای- معده ای اطفال و بزرگسالان است که منجر به تخریب خودایمنی مخاط روده کوچک در افرادی که از لحاظ ژنتیکی مستعد به بیماری هستند، می شود. علایم مزمن شکمی (اسهال، نفخ شکم)، تحریک پذیری، کاهش اشتها، کاهش وزن، فقر غذایی و کمبود آهن از علایم کلاسیک این بیماری است، اما بسیاری از بیماران نمای غیرمعمول دارند و تظاهرات گوارشی ندارند که در صورت تاخیر تشخیص و عدم درمان ممکن است باعث عوارض پیچیده شود. این مقاله مروری به بررسی تظاهرات دهانی رایج این بیماری پرداخته است و اطلاعاتی در مورد تنها علایم دهانی موجود در موارد غیرمعمول؛ که می تواند تنها راه تشخیص بیماری توسط دندان پزشک باشد ارایه گردیده است.شرح مقاله: جستجو با استفاده از کلیدواژه های «سلیاک» و ترکیب با «تظاهرات دهانی» در بانک اطلاعات مقالات علوم پزشکی ایران (Medlib.ir) و هم چنین ﺟﺴﺘﺠﻮ در ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪای و پایگاه های PubMed، Scopus و ﻣﻮﺗﻮر ﺟﺴﺘﺠﻮی Google از سال 1982 تا پایان سال 2012 استفاده شده است. مقالات بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند و مورد بررسی قرار گرفتند.نتیجه گیری: از آن جا که بسیاری از افراد مبتلا، علایم کلاسیک این سندرم، سوءجذب شایع را نشان نمی دهند و تاخیر در تشخیص شایع است، تظاهرات دهانی مثل نقایص مینایی و زخم های راجعه آفتی ممکن است تنها تظاهر این بیماری باشد، از این جهت دندان پزشکان نقش مهمی در شناسایی افراد مبتلا به سلیاک تشخیص داده نشده دارند. ارجاع مناسب و تشخیص به موقع از عوارض پیچیده این بیماری پیشگیری می کند.